Δευτέρα: Μια συνηθισμένη μέρα

Το πρωί μια βόλτα στη δουλειά με τον Βασίλη (τον συνονόματο και μεγαλύτερο από τα ξαδέρφια μου) και το απόγευμα επιστροφή στο σπίτι από σπέσιαλ διαδρομή για να δούμε πανοραμικά την πόλη...

το απόγευμα οικογενειακό μπάρμπεκιου με την ευγενική χορηγία του Βαγγέλη...

Καλή μας όρεξη!

Κυριακή Θεοφανείων!

Σήμερα, Κυριακή 8 του μηνός, η ελληνορθόδοξη κοινότητα της πόλης θα μαζευτεί στο λιμάνι και πιο συγκεκριμένα στο Pier Station για τον αγιασμό των υδάτων...


Η αποβάθρα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για την ομογένεια εδώ, αφού οι περισσότεροι μετανάστες αποβιβάστηκαν σε αυτό ακριβώς το σημείο δεκετίες πριν και σήμερα για άλλη μια χρονιά τα παιδιά τους θα βουτήξουν για να πιάσουν τον Σταυρό τιμώντας την παράδοση και διατηρώντας τους δεσμούς με την πατρίδα...


Παρά τον συναγωνισμό (τουλάχιστον 20 εθελοντές όλων των ηλικιών) για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, ο ίδιος Ελληνας πιάνει τον Σταυρό...

και επιβραβεύεται από τον Επίσκοπο...

Στη συνέχεια ακολουθεί τραπέζωμα με ελληνικότατα σουβλάκια και λουκουμάδες και μεσημεριανό σε παραλιακό εστιατόριο που παρά το όνομά του (Campari) έχει αποκλειστικά ελληνικό μενού και παίζει συνεχώς ελληνική μουσική. Δεν είναι άλλη μία ταβέρνα, αλλά ένα πολύ μοντέρνο κατάστημα, πολύ δημοφιλές μάλιστα στους Αυστραλούς...

Το απόγευμα πέρασε χαλαρά στο σπίτι με καφέ και μπιλιάρδο

Μελβούρνη καλωσόρισα!

Μετά από πτήση περίπου 7 ακόμη ωρών, προσγειώνομαι επιτέλους στην Μελβούρνη στις 4 τα ξημερώματα του Σαββάτου, 7 Ιανουαρίου. Ευτυχώς, η 3ήμερη παραμονή στην Σιγκαπούρη μείωσε την επίδραση του jetlag και επομένως δεν θα είχα πρόβλημα με τον ύπνο. Η έτσι πίστευα...

Κατά το μεσημέρι λοιπόν και μετά από 8ωρο(!) βαθύτατο ύπνο ξεκινώ με την Βαγγέλη (τον 2ο μεγαλύτερο από τα 4 ξαδέρφια μου) για μια γρήγορη βόλτα στο κέντρο της πόλης, που έχω να δω πάνω από 11 χρόνια.

Πρώτα ένας περίπατος στους Βοτανικούς Κήπους...

όπου και το περίφημο Music Hall, όπου γίνεται κάθε χρόνο το χριστουγεννιάτικο παρτυ της πόλης

και στη συνέχεια κατευθυνόμαστε στο κέντρο της πόλης...

όπου και θα μείνουμε για μεσημεριανό και καφέ δίπλα στο ποτάμι, στο SouthGate

Ο περίπατος συνεχίζεται στο νέο απόκτημα της Μελβούρνης- το Federation Square που είναι βασικά ένα συγκρότημα εστιατορίων, μπαρ, σινεμά αλλά και με έμφαση στις τέχνες. Κάθε Κυριακή εδώ γίνεται ανοιχτό φεστιβαλ τραγουδιού...

Επιστροφή στο σπίτι και το βράδυ χαλαρό μπάρμπεκιου στο γείτονα Γιάννη που γιορτάζει- και έχει μαζεμένη όλη την οικογένεια...

και εδώ όταν βλέπουν φωτογραφική μαζεύονται... :)

Καληνύχτα σας!

Σιγκαπούρη: Η τελευταία εντύπωση

Τρίτη και τελευταία ημέρα της παραμονής στη Σιγκαπούρη. Αυτή τη φορά το πρωινό ήταν ξενοδοχείου, γρήγορο και ελαφρύ για να ακολουθήσει μια γρήγορη βόλτα στην αγορά των γύρω δρόμων, όπου οι βιντεοκάμερες πουλιούνται όπως σε εμάς τα κουλούρια. Κρίμα όμως που και οι τιμές δεν είναι ανάλογες...

Ο χρόνος όμως της αναχώρησης πλησιάζει και είναι ώρα για μια βόλτα πιο... επαγγελματική. Επισκέπτομαι ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της πόλης, το Tan Tock Seng (από το όνομα ενός ντόπιου γιατρού). Δυστυχώς, δεν είχα την φωτογραφική μου μαζί και οι φωτογραφίες που έχω είναι από το κινητό, που μάλλον δεν θα σας πείσουν ότι αυτό το νοσοκομείο είναι δημόσιο. Γι αυτό, δείτε το καλύτερα εδώ

Ομολογώ ότι μπήκα μέσα διστακτικός αλλά μέσα σε πέντε λεπτά ένας από τους γιατρούς με ξενάγησε στο κτίριο και στους χώρους της ειδικότητάς μου και περιληπτικά περιέγραψε το σύστημα ιατρικής περίθαλψης, που είναι παρόμοιο του δικού μας (κυρίως δηλαδή κρατική ευθύνη). Για τους ενδιαφερόμενους, η έλλειψη γιατρών στη Σιγκαπούρη είναι μεγάλη...

Επόμενος και τελευταίος σταθμός το αεροδρόμιο Changi για την αναχώρηση. Οπως μαθαίνω, η πτήση της Emirates θα καθυστερήσει 3 ώρες κι έτσι με το κουπόνι δωρεάν μεσημεριανού, που η εταιρεία δίνει ως έμπρακτη συγγνώμη, κατευθύνομαι στην καφετέρια για να κεράσω ένα καφέ την Σίντυ, ως ελάχιστο ευχαριστώ για την άψογη ξενάγηση επί 3μερο στην πανέμορφη Σιγκαπούρη.


Ραντεβού στη Μελβούρνη!

Σιγκαπούρη: 2η ημέρα- τα αξιοθέατα

Μπορεί να μην το πιστέψετε, αλλά αυτό είναι ένα κλασικό κινέζικο πρωινό.

Μην περιμένετε όμως αυγά και μπέικον. Τα πολλά και μικρά πιάτα περιλαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία πικάντικών εδεσμάτων- σούπες, ποδαράκια χοίρου, αρνίσια φιλετάκια και φυσικά ρύζι με κάθε πιθανή (πικάντικη) σάλτσα. Και για τη δίψα, καυτό τσάι! Μπορεί να στενοχώρησα τους οικοδεσπότες μου, αλλά στο τέλος δεν άντεξα και παρήγγειλα νερό- ο ιδρώτας έτρεχε ποτάμι. Ξεναγοί μου στη Σιγκαπούρη θα είναι οι θείοι μου και ένα φιλικό τους ζευγάρι, ο Πήτερ και η Σίντυ

Το πρωινό πάντως πρέπει να είναι δυνατό, γιατί μεσημεριανό δεν συνηθίζεται εδώ και φαγητό θα ξανάβλεπα το βράδυ! Τα "πρωινάδικα" αυτά λειτουργούν από τις 5 το πρωί μέχρι τις 12 το μεσημέρι και ειδικεύονται ακριβώς στο πρώτο αυτό γεύμα της ημέρας. Το συγκεκριμένο κατάστημα μου θύμισε τον δικό μας Μπαϊρακτάρη αφού οι τοίχοι του είναι γεμάτοι φωτογραφίες της ιδιοκτήτριας με πελάτες. Κρίμα που η μηχανή μου είναι ψηφιακή...

Η ημέρα συνεχίζεται με επίσκεψη στο διπλανό νησί Sentosa που είναι και το πλέον τουριστικό αξιοθέατο της πόλης (google: Sentosa). Υπάρχουν δύο τρόποι για να φτάσει κανείς στο νησί. Με αυτοκίνητο από την εντυπωσιακή γέφυρα ή με τελεφερίκ. Τώρα που συνήθισα τις πτήσεις, η επιλογή ήταν εύκολη... :)

Το νησί αν και μικρό σε διαστάσεις εξυπηρετείται από άψογα οργανωμένο δίκτυο παραδοσιακών διόροφων ανοιχτών λεοφωρείων. Ακόμα και στις μικρές αποστάσεις μεταξύ των διαφόρων αξιοθέατων υπάρχουν κυλιόμενες σκάλες...

Δύο είναι τα σημαντικότερα αξιοθέατα. Το μεγαλύτερο είναι η έκθεση Underwater World, που περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό εκθεμάτων από τον υδάτινο κόσμο της Σιγκαπούρης.

Μοιάζει βασικά με ένα τεράστιο ενυδρείο. Η ξενάγηση εδώ γίνεται πάνω σε κυλιόμενο τάπητα σε αργή ταχύτητα ώστε να υπάρχει χρόνος για καλές φωτογραφίες. Δυστυχώς, δεν βοηθάει σ' αυτό ο χαμηλός φωτισμός. Πάντως, ο καρχαρίας φαίνεται σε όλη του τη δόξα...

Περισσότερες φωτογραφίες θα βρείτε σε ένα άλμπουμ εδώ.

Πριν την αναχώρηση από το νησί, απαραίτητη η επίσκεψη στο Merlion- το θρυλικό συνδυασμό λέοντος και γοργόνας που θεωρείται ο φρουρός της πόλης.

Αντιθέτως με τα νομιζόμενα, η θέα ανάμεσα από τα δόντια του είναι υπέροχη :)

Επιστροφή με τον ίδιο ιπτάμενο τρόπο στην πόλη και ακολούθως επίσκεψη στο πτηνοπαρατηρητήριο (BirdWatch :) για μια πολύ όμορφη εναλλαγή από τη θάλασσα στον ουρανό...
Το κάθε είδος είχε τον δικό του χώρο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές του! Συνήθως ήταν μεγάλα κλουβιά, όπου ο επισκέπτης έμπαινε για να τα παρατηρήσει...

Εκπληκτική ήταν η παράσταση με εκπαιδευμένα πουλιά, που συγχρονίζονταν άψογα σε κάθε είδους εναέρια ακροβατικά...

Ενα από τα ωραιότερα εκθέματα ήταν και τα διαφόρων ειδών ιπτάμενα αρπακτικά, που διατηρούν την αξιοπρέπειά τους παρότι αιχμάλωτα...

Η περιήγηση ολοκληρώθηκε με ξενάγηση με το Monorail στους υπόλοιπους χώρους του πάρκου. Μετά ήρθε η ώρα του φαγητού...

Αποχαιρέτησα το πολύχρωμο πάρκο εν μέσω καταρρακτώδους βροχής και υποσχόμενος στον εαυτό μου να προσέχω καλύτερα γύρω μου για να ανακαλύπτω τα μικρά αυτά θαύματα...

Για περισσότερες φωτογραφίες, περάστε στα ενδότερα. Είδαμε σχεδόν τα πάντα. Είναι ώρα να επιστρέψουμε στην πόλη και τους τεχνητούς παραδείσους της. Πριν φύγουμε, όμως, πλένουμε καλά τα χέρια. Η γρίππη των πτηνών καραδοκεί!

Καιρός να επισκεφθούμε τον τεχνολογικό παράδεισο της πόλης. Στη Σιγκαπούρη δεν υπάρχουν απλώς εμπορικά κέντρα. Υπάρχουν πολυόροφα καταστήματα αφιερωμένα αποκλειστικά στην τεχνολογία ή και σε κατηγορίες αυτής- υπολογιστές για παράδειγμα...

Υπάρχουν πολλά, ένα όμως είναι must- Sim Lim Square...

Δύσκολα φεύγεις με άδεια χέρια από κει. Κι όμως, εγώ το κατόρθωσα :) Αλλά είχα το λόγο μου- 50 μέτρα από το ξενοδοχείο μπήκα σε άλλο πολυκατάστημα μόνο για υπολογιστές.

Μοντέλα που εδώ βλέπουμε κατόπιν παραγγελίας ήταν εκεί για να τα περιεργαστώ και να αποφασίσω. Κατόπιν ωρίμου σκέψης, διάλεξα το μηχανάκι για τα επόμενα χρόνια- το IBM Lenovo Thinkpad T43

Σας αφήνω τώρα, γιατί ήρθε επιτέλους ήρθε η ώρα του (βραδυνού) φαγητού και πρέπει να αγοράσω ένα μπουκάλι νερό πριν πάμε στο εστιατόριο... Καληνύχτα σας!

Σιγκαπούρη: Οι πρώτες εντυπώσεις

Η Σιγκαπούρη είναι μία χώρα δυτικών προδιαγραφών στην καρδιά της Ασίας. Κατά την διάρκεια της πτήσης διάβασα τα γενικά στοιχεία και τουριστικές πληροφορίες που είχα τυπώσει από τον online οδηγό μου στο ταξίδι, το WikiTravel- παράρτημα της φημισμένης πλέον Wikipedia. Για να μπείτε και σεις στο κλίμα κλικ εδώ http://wikitravel.org/en/Singapore.

Η πρόοδος βέβαια έχει το τίμημά της, που στην περίπτωση της Σιγκαπούρης είναι μια οριακά δημοκρατική κυβέρνηση με πολύ αυστηρή νομοθεσία.
Η Σιγκαπούρη λοιπόν δεν διαφέρει όπως είπαμε από άλλες σύγχρονες δυτικές πόλεις- έχει τους ουρανοξύστες της, το κυκλοφοριακό της, και τα πολυάσχολα πλήθη ανθρώπων. Να λοιπόν, πως θα την ξεχωρίσετε...


1. Είστε στη Σιγκαπούρη, όταν οι περισσότεροι γύρω σου φοράνε τα χαρακτηριστικά ακουστικά του ipod (www.apple.com/ipod για τους αμύητους :) Οι υπόλοιποι επίσης φοράνε ακουστικά άλλων συσκευών...

2. Είσαι στη Σιγκαπούρη, όταν στην καφετέρια βγάζεις το Treo (google: Treo και πάλι για τους αμύητους :) να στείλεις ένα SMS και ο διπλανός βγάζει το ακόμα-δεν-ανακοινώθηκε-επίσημα Qtek 9000 και σε ρωτάει γιατί καθυστερείς να αναβαθμιστείς...

3. Είσαι στη Σιγκαπούρη, όταν φτάνοντας στο σταυροδρόμι, βλέπεις απέναντι το φωτεινό σηματοδότη να δείχνει αντίστροφη μέτρηση των τελευταίων 20 δευτερολέπτων πριν αλλάξει σε πράσινο ή κόκκινο. Δεν χρειάζεται βιασύνη όμως- οι οδηγοί πάντα περιμένουν υπομονετικά και τον πλέον αφηρημένο να περάσει, χωρίς κορναρίσματα και φάσκελα...

4. Δεν είσαι στη Σιγκαπούρη αν κάνει κρύο ή έχει ήλιο και το κλίμα είναι ξηρό. Η υγρασία πάντα είναι μεγάλη και η βροχή καθημερινή σε απρόβλεπτες στιγμές. Η ομπρέλα εδώ είναι σαν το κινητό. Την έχεις πάντα μαζί σου.


Αυτές ήταν οι διαπιστώσεις της πρώτης ημέρας. Το ταξίδι ήταν κουραστικό. Ραντεβού αύριο...